Ik geef les in een pretvak. Dankzij een pretstudie.

Weinigen zal de discussie rond de zogenoemde pretstudies op Radio 1 van zondag 20 augustus jl. zijn ontgaan. Aanleiding voor de discussie was een uitspraak van VVD-kamerlid Pieter Duisenberg: pretstudies moeten worden geschrapt, omdat studenten daarmee te weinig perspectief hebben op een baan. Afgelopen zaterdag reageerde columniste Aleid Truijens op deze discussie middels een sympathiek betoog in De Volkskrant, waarin ze concludeert dat iedereen vooral moet doen waar hij goed in is. Ik kan het hier alleen maar volmondig mee eens zijn. Met name Truijens’ argument dat niets zo onvoorspelbaar is als toekomstig werk, raakt voor mij de kern. Kijk alleen al naar de golfbeweging in het basisonderwijs gedurende de laatste jaren.

Wat mij vooral verbaast, is de door de VVD min of meer afgedwongen fixatie op baanperspectief, met als gevolg dat er studenten zijn die daar klakkeloos in mee lijken te gaan, al dan niet aangestuurd door ouders die roepen dat ‘pretstudies’ van hun belastinggeld worden betaald. Wellicht is deze verbazing gespeend van enige nuance, maar ik maak me kwaad om iets wat ik al veel langer meen te bespeuren en wat breder is dan die hele discussie over pretstudies en baanperspectief: de almaar toenemende prestatiecultuur. Een directe relatie tussen de twee elementen kan ik vooralsnog niet aantonen, maar ik meen dat een dergelijke cultuur en het perspectief op een goede baan wel degelijk in elkaars verlengde liggen. ‘Volg vooral het hoogste niveau in het voortgezet onderwijs, haal vooral tienen, kies vooral het profiel dat de grootste kans op toegang tot die en die opleiding biedt, ga die opleiding vooral doen en ga vooral veel geld verdienen.’ Zo. Mag het nóg een onsje meer zijn?

Terug naar de term ‘pretstudie’. Niet alleen ben ik het met Truijens eens dat deze term niks betekent; ik wil ‘m eigenlijk volledig verwerpen. En wel om de doodsimpele reden dat iedere studie inspanning, toewijding en plezier vraagt van de student. Dat heeft niets te maken met de arbeidsintensiteit van een studie; het heeft te maken met ‘achter je studiekeuze staan als persoon’, ‘doen wat bij je past’ en ‘je realiseren dat ergens willen komen in vrijwel alle gevallen ‘gewoon’ hard werken betekent’. Het is nooit alleen maar ‘pret’.

Om in de terminologie van Duisenberg te blijven: ik heb een pretstudie gevolgd, want een talenstudie. En waar heeft het toe geleid? Dat ik lesgeef in een pretvak. Maar wel een verdomd mooi pretvak, waarbij ik mezelf prevaleer boven welk baanperspectief of welke inkomensverwachting dan ook.

Een gedachte over “Ik geef les in een pretvak. Dankzij een pretstudie.

  1. Hoi Tim,
    Wat heb je dit mooi verwoord. Je hebt hard gewerkt om jouw “pretstudie” te voltooien en nu werk je met veel plezier als docent. Terecht dat je trots bent op wat je hebt bereikt en blij bent met het mooie vak dat je uitoefent! Geniet ervan, elke dag weer!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s